Home خانه

اعیان زاده ها!؟

اعیان زاده ها!؟

هارون انصاری

shutterstock 00027 400در مجلس اعیان باشد، ترا چی کار!
بدان که این منم.

 گر به مجلس ما آمدی،
 این را بدان که خری؛

 چون زاده ی اشراف منم،
 می فروشم فیس و افاده.

 گر زبان باز کردی به سخن،
 می زنم گوشم را به کری.

 اصل و نسب زیبد مرا،
 جد و اجداد باشد از آن من؛

  چون سخن نداری از اصل و نسب،
 این را بدان که نوکری!

 ارباب منم،
 اشراف منم،

صاحب املاک منم.
گر سخن نداری از بود و باش،

بدان که زاده ی جنگلی!
شاگرد منم،

استاد منم،
 عالم افلاک منم.

 درس و تحصیلت هیچ،
 تو یک نادار، کودنی!

 مکن پا از گلیمت درازتر،
 این جا مجلس اعیان است.

گر چنان- بی پول- به مجلس آمدی،
بدان که خری!

معنی این سروده ی آزاد، اعتراضی ست به افراد و اشخاصی که فقط با داشتن پول، شناخته می شوند و با محک آن، کرامت انسانی، شخصیت، اهلیت و دانش را به هیچ می گیرند.Top of FormBottom of Form